Vannacht heftige droom gehad. Ik wist dat ik dood ging en dat het niet lang meer zou duren, hooguit nog een paar uur. In die uren takelde ik geleidelijk steeds verder af, het was alsof een stervensproces dat bij bijvoorbeeld een kankerpatiënt maanden kan duren en waarin hij of zij geleidelijk in een lopend lijk verandert, zich in de hoogste versnelling voltrok. Er was niets aan te doen. Het enige wat ik nog kon doen was - als een olifant die de dood voelt aankomen - een plek zoeken waar ik rustig kon sterven. De droom had iets horror-achtigs, maar tegelijk iets geruststellends. Met het onafwendbare en de zekerheid dat ik wist wanneer het afgelopen was - daar heb ik nu geen idee van - kon ik me prima verzoenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.